Darmowy katalog presell pages

Bez czarny – Sambucus nigra

krzew bez czarny sambucus nigra l, odwar z owoców bzu czarnego, przetwory z bzu czarnego, zioła moczopędne z kwiatem bzu
Bez czarny – Sambucus nigra

Bez czarny posiada jeszcze inne nazwy np.: bez aptekarski, bez pospolity czy hyćka. Popularny krzew wyrastający niekiedy w wysokie drzewo, a spotykany jest w całej Europie, również na Kaukazie i Południowej Syberii. Często celowo sadzony dla uroczych baldachów i znakomitych owoców. W lecznictwie ludowym wykorzystywane są na przetwory z czarnego bzu: kwiaty, kora, korzenie i owoce.

Czarny bez czczony był w starożytności przez Germanów i Prusów. Zaliczano go do drzew świętych, zasadzano go na mogiłach bliskich. W Polsce kaplice i kościoły obsadzano kiedyś krzewami bzu czarnego, gdyż zgodnie z wierzeniami ludowymi miały one moc odpędzania piorunów.

W lecznictwie bez czarny zajmował i zajmuje wysokie miejsce. Hipokrates uważał wywar z korzeni bzu czarnego jako nie mający sobie równego lek przeciwko puchlinie wodnej. Przez całe stulecia lekceważony przez medycynę akademicką. Wrócił do łask dzięki słynnemu księdzu Kneippowi, który zalecał młode listki bzu czarnego spożywane jako sałata do oczyszczania żołądka z flegmy i żółci.

Wyjątkowe miejsce zajmują pączki liści bzu czarnego, używane od wieków w medycynie ludowej jako specyfik rozwalniający i czyszczący krew. Potrzebujemy 50 g drobno posiekanych pączków. Zalewamy je butelką czerwonego wytrawnego wina, stawiamy w ciepłym miejscu na 4-5 dni, przecedzamy i pijemy rano na czczo jedną łyżkę.

Świeże liście służą do okładów na miejsca po ukąszeniu owadów. Liście sparzone mlekiem działają szybko i skutecznie jako okład na bolesne obrzęki i guzy krwawnicowe. Odwary z kwiatów bzu czarnego stosuje się wewnętrznie jako lek napotny w chorobach z gorączką. Również jako uzupełniający lek moczopędny oraz w chorobach przebiegających ze zwiększeniem przepuszczalności włosowatych naczyń krwionośnych.

Źródło: Zdrowe recepty dla Ciebie – Stanisław Leśny